Clubman Jaap Booms

Op 13 april maakten we al melding van een vrij uniek lidmaatschap: het 70-jarige lidmaatschap van Jaap Booms. Het Haarlems Dagblad heeft over onze clubman Jaap een mooi artikel geschreven.
 

Clubman na zeventig jaar nog steeds verbonden aan RCH

De liefde zit erg diep bij Jaap Booms

HlEEMSTEDE '" Jaap Booms heeft RCH-bloed door de aderen stromen. Kom maar om een vrijwilliger die niet alleen bij de club voetbalde, maar ook scheidsrechter, leider, jellgdvoorzitter en stadionspeaker was. Booms meldde zich op 10-jarige leeftijd bij Racing Club Heemstede. Momenteel is Booms, inmiddels tachtig jaar, nog steeds wedstrijdsecretaris. "Het is mijn cluppie. Ik heb een bepaald gevoel bij RCH dat ik niet kan omschrijven."

Het begon allemaal in 1941 met Pasen. Booms ging met een vriendje mee naar een toernooi. "Iedereen kreeg na afloop een leverworst. Die dag vond ik zo mooi dat ik lid werd van RCH. Mijn vader was er in eerste instantie niet zo blij mee, omdat er schoenen en een tenue aangeschaft moesten worden, maar uiteindelijk ging hij toch overstag."

Na een half jaar moest Booms zijn voetbalcarrière tijdelijk stoppel vanwege de oorlog. "Het was armoe hoor, in de Hongerwinter. Er was niks meer. Geen licht en kolen, iedereen liep maar wat te rommelen om voedsel bijeen te krijgen. Mensen vanaf achttien jaar werden onder dwang meegenomen tijdens de razzia's en moesten werken in Duitsland. Voor ons als jongens was het een groot avontuur, je was de hele dag op pad. Je pakte alles wat los en vast zat. Ik ging bijvoorbeeld met een paar jongens naar de boeren in Haarlemmermeer. Vier man stonden daar te bedelen aan de deur voor voedsel en de vijfde ging er met z'n klompen vandoor. Die ruilde je bij de volgende boer voor een brood. Zo ging dat allemaal in die tijd. Als je pech had werd dat brood bij de brug naar Heemstede weer afgepakt door hoofdzakelijk Nederlanders met een jachtgeweer."

In 1946 werd de draad in het voetbal weer opgepakt. Booms heeft in ruim 33 jaar zo'n duizend wedstrijden voor RCH gevoetbald, maar nooit in het eerste team. "Ik kon helemaal niet goed voetballen joh, maar ik vond het zo'n leuk spelletje. Ik was net zoals Nobby Stiles een harde voetballer die overal dwars doorheen ging, maar ik heb nog nooit een rode kaart gekregen."

Wel moest Booms een keer voor de tuchtcommissie verschijnen na een verkeerde opmerking tegen de arbiter. Hij was altijd aanvoerder en die was vroeger verplicht om de scheidsrechter na afloop een hand te geven en te bedanken. "Die scheidsrechter wist niet eens dat een bal rond is. Maar goed, ik bedankte die man netjes. Wel zei ik dat het niet echt goed gelukt was vandaag. Dat leverde me dus een berisping op. Kan je nagaan waarvoor je toen naar de tuchtcommissie moest en wat ze tegenwoordig allemaal roepen naar zo'n man. Clubscheidsrechters gaan tegenwoordig geen wedstrijdje meer fluiten voor een flesje cola om vervolgens verrot gescholden te worden. Terecht."

Booms beëindigde in 1979, vanwege een gebroken scheenbeen, zijn actieve voetbalcarrière. "Volgens de dokter kon ik na de genezing gewoon weer voetballen, maar door mijn harde speelstijl durfde ik het niet meer aan."

Booms is altijd in andere functies verbonden gebleven aan RCH. "In het begin floot ik aIIeen wedstrijden voor mijn club. Later werd gevraagd of ik leider wilde worden van een zaalvoetbalteam. Ik wist de spelregels niet eens, maar binnen de kortste keren was ik ook bondscheidsrechter in de zaal." Bovendien heeft Booms twaalf jaar in de radiokamer gezeten. "Daar heb ik wel leuke dingen meegemaakt. In een wedstrijd, tijdens de Haarlem Cup speelde het tweede team van AZ tegen een Amerikaanse ploeg. De Alkmaarders stonden met 7-0 voor toen iemand van AZ een eigen goal maakte. Ik drukte twee keer op de knop van het scorebord. De coach kwam boos naar me toe en vroeg waarom ik dat deed. Ik antwoordde dat hier in Heemstede een eigen doelpunt dubbel telt. De Amerikanen zagen de humor er wel van in."

De Heemstedenaar snapt niet dat mensen meteen weggaan bij een club als ze het ergens niet mee eens zijn. "Er gebeurt altijd wel wat. En als je dan gelijk wegloopt, blijf je niet langer dan drie jaar bij een dub."

Aan de liefde van Booms voor de club hoeft niemand te twijfelen. Als hij er niet meer is, wil hij het liefste dat zijn as op het veld onder het scorebord wordt uitgestrooid.

 


jaap booms hd 18-5-11-5.jpg - 215.91 Kb
Bron Haarlems Dagblad 18-05-2011

DOOR TOM DEN HOLLANDER